ΠΛΑΚΑΚΙΑ

«Οι χώροι που είναι εκτεθειμένοι σε υγρασία πολλές φορές καλύπτονται με πλακάκια, πρέπει όμως να τονιστεί ότι μία πλακόστρωση από μόνη της δεν αποτελεί υγρομονωτικό φράγμα. Οι αρμοί οποιασδήποτε πλακόστρωσης θεωρούνται ως διαπερατοί. Όλοι σχεδόν οι τύποι αρμόστοκου που χρησιμοποιούνται για την αρμολόγηση των πλακιδίων είναι υδατοπερατοί και δεν μπορούν να ανταποκριθούν στην απαίτηση για υγρομόνωση. Οι επιφάνειες ενός κτιρίου που έρχονται σε επαφή με υγρασία πρέπει να υγρομονώνονται». Τα ανωτέρω αναφέρονται εισαγωγικά στο τεχνικό φυλλάδιο της γερμανικής εταιρείας SOPRO παραγωγής οικοδομικών και μονωτικών υλικών, όπου στη συνέχεια αναλύονται συστήματα υγρομόνωσης πλακόστρωτων επιφανειών, ανάλογα με τον βαθμό έκθεσής τους στην υγρασία.

Οι ταράτσες των κτιρίων μπορεί να είναι βατές ή περιορισμένης βατότητας.

Σε βατές ταράτσες τοποθετούνται ως τελική επιφάνεια πλακάκια και είναι απαραίτητα για την προστασία της υγρομόνωσης από μηχανικές κακώσεις, αφού η ταράτσα προορίζεται για συχνή χρήση. Επίσης τοποθετούνται για λόγους αισθητικής και λειτουργικότητας,

Σε ταράτσες περιορισμένης βατότητας, δεν είναι απαραίτητα τα πλακάκια. Η υγρομόνωση μπορεί να μείνει εκτεθειμένη ως τελική στρώση. Μπορεί όμως να τοποθετηθούν και πλακάκια για αισθητικούς κυρίως λόγους και σε καμία περίπτωση δεν υποκαθιστούν την υγρομόνωση.

Όταν για παράδειγμα εμφανιστεί υγρασία στο ταβάνι του τελευταίου ορόφου, μία συνηθισμένη αντιμετώπιση του προβλήματος είναι η επικάλυψη της ταράτσας με πλακάκια. Είναι όμως η σωστή λύση; Το αποτέλεσμα δεν είναι πάντα το επιθυμητό αφού και μετά την πλακόστρωση η υγρασία είτε εξακολουθεί να υπάρχει είτε σταματά προσωρινά και επανεμφανίζεται μετά από ένα ορισμένο χρονικό διάστημα.

Αυτό συμβαίνει γιατί η υγρασία περνά από τους αρμούς των πλακιδίων που ρηγματώνουν λόγω συστολοδιαστολών του υποστρώματος και από τις ενώσεις των πλακιδίων με τα σοβατεπί. Έτσι όταν η υγρασία, περάσει κάτω από τα πλακάκια, θα συναντήσει το υλικό που έχουμε επιλέξει για γέμισμα και δημιουργία κλίσεων όπως τσιμεντοκονία, περλομπετόν, αφρομπετόν. Η τσιμεντοκονία σε μικρά πάχη κινδυνεύει με ρηγματώσεις, τα άλλα δύο υλικά είναι εξαιρετικά απορροφητικά. Γι’ αυτό η υγρασία διαποτίζει τη στρώση κλίσεων καταλήγοντας στην επιφάνεια της ταράτσας. Εδώ παραμένει εγκλωβισμένη γιατί δεν μπορεί εύκολα να εξατμιστεί με αποτέλεσμα, πέραν της καταπόνησης της πλάκας, να δημιουργούνται συνθήκες για την εμφάνιση υγρασίας εσωτερικά στο ταβάνι.

Άλλα σημεία του κτιρίου που έχουμε εμφάνιση υγρασίας παρόλο που η ταράτσα είναι καλυμμένη με πλακάκια είναι: τα τοιχία της απόληξης κλιμακοστασίων και φωταγωγών, τα στηθαία και οι μετώπες στα μπαλκόνια. Στις συγκεκριμένες περιπτώσεις η υγρασία, που πέρασε τα πλακάκια και κατέληξε στην επιφάνεια της πλάκας, εκτονώνεται σε αυτές τις περιοχές σχηματίζοντας μία ευθεία γραμμή και αποσαθρώνοντας τον σοβά.

 

Αφού εξηγήσαμε γιατί η υγρασία διαπερνά την πλακόστρωση και τα σημεία που εμφανίζεται, θα περιγράψουμε πως προλαμβάνεται και πως αντιμετωπίζεται η εμφάνιση του προβλήματος σε μία καινούργια οικοδομή και σε ένα υφιστάμενο κτίριο αντίστοιχα.

 

Σε μία καινούργια οικοδομή

Ο προγραμματισμός μας πρέπει να περιλαμβάνει και την υγρομόνωση.

● Όταν η ταράτσα είναι περιορισμένης βατότητας για τους τρόπους υγρομόνωσης θα αναφερθούμε σε άλλο άρθρο.

● Όταν η ταράτσα είναι βατή δηλαδή προορίζεται για συχνή χρήση, για τους λόγους που παραπάνω αναφέραμε πρέπει να τοποθετηθούν πλακάκια. Σε καμία περίπτωση όμως τα πλακάκια δεν είναι υλικά υγρομόνωσης. Πώς αντιμετωπίζουμε το πρόβλημα υγρασίας;

Η λύση είναι η υγρομόνωση της επιφάνειας κλίσεων που θα τοποθετηθούν τα πλακάκια. Για τον σκοπό αυτό υπάρχουν αξιόπιστα και μάλιστα ελληνικά στεγανωτικά υλικά (τσιμεντοειδή όπως το Aquamat Elastic της ISOMAT, πολυουρεθανικά όπως το Hyperdesmo της ALCHIMICA, κ.ά.) που αν χρησιμοποιηθούν σωστά, αποτρέπουν στην υγρασία που θα διεισδύσει από τους ρηγματωμένους αρμούς ή τα σοβατεπί των πλακιδίων να περάσει πιο κάτω. Έτσι η υγρασία σταματά ¨ ψηλά¨ και το πολύ-πολύ να αποκολληθούν στο μέλλον κάποια πλακάκια αλλά η υγρασία δεν περνά πιο κάτω.

 

Σε υπάρχον κτίριο

● Όταν η ταράτσα είναι περιορισμένης βατότητας και έχει επιλεγεί ο συνήθης λάθος τρόπος να γίνει στεγανοποίηση με πλακάκια, είναι πολύ πιθανό να εμφανιστεί υγρασία. Μια οικονομική λύση υγρομόνωσης είναι η κάλυψη ολόκληρης της επιφάνειας των πλακιδίων με χυτή πολυουρεθανική μεμβράνη. Η μεμβράνη αυτή μπορεί να μείνει εκτεθειμένη σαν τελική στρώση αφού παρουσιάζει μεγάλες αντοχές και η ταράτσα είναι περιορισμένης βατότητας.

Εάν στην ταράτσα δεν έχει γίνει καμία προσπάθεια στεγανοποίησης, θα αναφερθούμε σε άλλο άρθρο για τα υλικά και τους τρόπους υγρομόνωσης.

● Όταν η ταράτσα είναι βατή και έχουν τοποθετηθεί πλακάκια μόνο για λόγους αισθητικής (ελπίζοντας και σε υγρομόνωση!!) χωρίς να έχει προηγηθεί καμία στεγανοποίηση, είναι θέμα χρόνου στην πλειοψηφία των περιπτώσεων να παρουσιαστεί υγρασία. Όταν παρουσιαστεί υγρασία οι βασικές λύσεις είναι δύο:

α) υγρομόνωση πάνω από τα πλακάκια

β) υγρομόνωση με αποξήλωση των πλακιδίων

Αναλυτικότερα

α) Υγρομόνωση πάνω από τα πλακάκια

Σ’ αυτή την περίπτωση, χωρίς να αποξηλωθούν τα πλακάκια, στεγανοποιείται η επιφάνειά τους. Εφ’ όσον όμως γίνεται χρήση του χώρου (καρέκλες, τραπέζια, ψησταριά κλπ) η υγρομονωτική μεμβράνη χρειάζεται προστασία. Για αυτό το λόγο τοποθετούνται ξανά κατ’ ευθείαν επάνω στην μεμβράνη καινούργια πλακάκια.

Οι παραπάνω εφαρμογή είναι η οικονομικότερη λύση σε υπάρχουσες πλακοστρώσεις που παρουσιάζουν προβλήματα υγρασίας.

Η επιλογή της στεγανωτικής μεμβράνης που θα χρησιμοποιηθεί είναι στην ευθύνη του συνεργείου.

β) Yγρομόνωση με αποξήλωση των πλακιδίων.

Όταν το ύψους της μαρμαροποδιάς ή το συνολικό βάρος δεν επιτρέπουν να εφαρμοστεί η προηγούμενη λύση (α) που περιγράψαμε, δηλαδή μια νέα στρώση πλακιδίων επάνω στα ήδη υπάρχοντα αφού προηγουμένως έχει στεγανοποιηθεί η επιφάνεια, τα πλακάκια αποξηλώνονται. Συνήθως με την αποξήλωση των πλακιδίων καταστρέφεται και η στρώση κλίσεων που είναι κολλημένα αυτά. Έτσι αναγκαζόμαστε να αφαιρέσουμε μαζί με τα πλακάκια και το υλικό της επιφανείας κλίσεων. Δημιουργούμε δηλαδή μία νέα πλακόστρωση από την αρχή.

Ξεκινώντας τις εργασίες, αυτή τη φορά θα συμπεριλάβουμε την υγρομόνωση που η έλλειψή της τόσα προβλήματα δημιούργησε.

1ο στάδιο: δημιουργία κλίσεων με τσιμεντοκονία ή περλομπετόν.

2ο στάδιο: στεγανοποίηση της επιφάνειας κλίσεων που θα τοποθετηθούν τα πλακάκια. Όπως έχουμε αναφέρει υπάρχουν στεγανωτικά υλικά (τσιμεντοειδή όπως το Aquamat Elastic της ISOMAT, πολυουρεθανικά όπως το Hyperdesmo της ALCHIMICA, κ.ά.) που όταν ένα καλό συνεργείο τα εφαρμόσει σωστά, αποτρέπουν τη δημιουργία του προβλήματος.

3ο στάδιο: τοποθέτηση καινούργιων πλακιδίων. Τα πλακάκια επικολλούνται κατ’ ευθείαν επάνω στην υγρομονωτική μεμβράνη.

 

Με την ίδια ως άνω μέθοδο, της αποξήλωσης των πλακιδίων, μπορεί να γίνουν επεμβάσεις περιορισμένης έκτασης (τοπικά) με μικρότερο κόστος. Στόχο έχουν την προστασία ενός συγκεκριμένου στοιχείου, π.χ. ένα τοιχίο κλιμακοστασίου, αλλά υπάρχει κίνδυνος η υγρασία να περάσει από άλλα σημεία που έχουν πρόβλημα και ο εντοπισμός τους δεν είναι εύκολος.

 

Όλα τα παραπάνω ισχύουν και για τις μαρμαροστρώσεις. Η διαφορά είναι ότι εδώ οι αρμοί έχουν μικρότερη επιφάνεια και επομένως η εμφάνιση του προβλήματος καθυστερεί περισσότερο να εμφανιστεί.

 

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Όταν σχεδιάζουμε να τοποθετήσουμε πλακάκια ή μάρμαρα σε έναν εξωτερικό χώρο, ο προγραμματισμός μας πρέπει να περιλαμβάνει και την υγρομόνωση. Η δαπάνη της στεγανοποίησης είναι μικρή και τα αποτελέσματα σίγουρα όταν εφαρμοστεί σε αρχικό στάδιο της κατασκευής. Σε υπάρχουσες πλακοστρώσεις με πρόβλημα υγρασίας την λύση θα δώσει ένα καλό συνεργείο μονώσεων.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

TECHNO ΛΥΣΙΣ

  • Διευθύνσεις:
  • Καλαμάτα: Ασπρόχωμα(Έναντι Καρέλια)
    (διάθεση μονωτικών υλικών)
    τηλ.27210 69799
  • Μεσσήνη: Κ. Κρόμπα 80 - Ε.Ο. Μελιγαλά
    (παραγωγή διογκωμένης πολυστερίνης)
    τηλ.27210 69799
Ηλ. ταχυδρομείο: info@technolisis.gr
Κινητό τηλέφωνο: 69 32 93 73 41
You are here: Home ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΓΝΩΣΕΙΣ ΠΛΑΚΑΚΙΑ